Gostovanje Damira Imamovića

11.3.2012., Menza pri koritu, Metelkova mesto

Srpski kulturni centar „Danilo Kiš“ u saradnji sa festivalom „Rdeče zore“

GOSTOVANJE DAMIRA IMAMOVIĆA

Koncert: Damir Imamović

Damir Imamović u svojim solističkim nastupima nudi lični i intimni pogled na istoriju sevdaha, u njih naime uključuje i ličnu reinterpretaciju ovog tradicionalnog muzičkog žanra iz Bosne i Hercegovine. Kroz produbljenu obradu istorije sevdaha, Damir Imamović se subverzijom žanra umesto prošlosti okreće sadašnjosti i traženju novih izražajnih mogućnosti pri čemu prevazilazi puku interpretaciju. Njegovi nastupi nisu samo pitanje akustike, već i reinterpretacije kulturnog i društvenog konteksta muzičkog predanja koje je odano tradiciji.

Gitarista i pevač sevdalinki, Damir Imamović (1978) se već više puta predstavio u Sloveniji i sa Damir Imamović Triom. Nakon studija filozofije, posvetio se muzici i pre svega sevdahu, kao i brojnim nastupima u domovini i po Evropi.

www.damirimamovic.com

 

12.3.2012., ISH, Fakultet za postdiplomske humanističke studije, Knafljev prehod 11

Srpski kulturni centar „Danilo Kiš“ u saradnji sa ISH, Fakultetom za postdiplomske humanističke studije

Sevdah Lab: Damir Imamović

Damir Imamović je izvođač, istraživač i sakupljač muzike i izvođenja sevdaha, kao antropološkog i kulturnog fenomena Bosne i Hercegovine. Predavanje i razgovor na ISH bili su izazov za studente i istraživače na ISH pošto se radilo o neposrednoj komunikaciji.

Sevdah je jedna između onih turskih reči koje su se odomaćile u svim balkanskim jezicima i čije značenje je tako specifično da ih ustvari nije moguće prevesti; moguće je samo zabeležiti razlike u nijansama njihovog značenja od jezika do jezika. Te reči su već tako odomaćene da ustvari preuzimaju oznaku „balkansko“ i znače upravo ono po čemu se balkanske kulture razlikuju od drugih. Kao primer navodimo reči kao što su inat, ćef, merak, dert i, naravno, sevdah. Upravo neprevodivost ovih reči, koje se uglavnom odnose na stanje duha i ponašanje koje ih povezuje sa balkanskom kulturom, daje balkanskim jezicima boju, zajedničko kulturno sećanje i nepromenljive elemente identiteta koji je izvan nacionalnih izmišljotina i prepisanih pojmova.

Istraživanja Damira Imamovića govore da u sevdalinkama nisu fiksirani patrijahalni stereotipi o rodovima i društvene hijerarhije i da je možda ta željena sentimentalnost bila lažna. Na granici između kritičkog čitanja i autentičnog uživanja, otvara se ceo novi svet subverzije i ironije.